woensdag 18 mei 2016

Doily.

Een 'doily' is de Engelse naam voor een kanten kleedje dat gebruikt werd onder vazen of schalen om het tafelblad te beschermen tegen krassen.

Ook bij naaimacjines worden ze wel toegepast onder het klosje garen. De moderne plastic klossen zijn gladder dan de vroegere houten klosjes en draaien gemakkelijker rond. Als je stopt met naaien en je klosje draait nog even verder, kan de bovendraad slap gaan hangen en zelfs van het eerste haakje af schieten.
Ook zijn de moderne klossen vaak breder dan het bekende rode viltje. Daardoor kan je krassen in de lak naast de spoelpin krijgen.

Een klein gehaakt kleedje op het viltje met een grotere diameter kan de oplossing zijn.

En het staat nog leuk ook!

maandag 16 mei 2016

The Great British Sewing Bee 2016.

Zo zaten wij vanavond bij de TV...
De Singer 15k88, mijn echtgenoot, ons hondje, twee katten en ik.
Dit is de jury van dit jaar. Streng, maar rechtvaardig. Zouden als docent op een middelbare school heel veel brieven van boze ouders krijgen! "U zei tegen mijn dochter dat de streepjes niet mooi doorlopen! Dat u teleurgesteld was in het niveau!"

Kortom, het was weer een leuk programma! Met enthousiaste deelnemers, waaronder een aantal jonge mannen.

Er werd genaaid op moderne plastic machines. Dat was een beetje jammer, maar misschien verandert dat nog wel.

Laatste nieuws over de Singer 15k88: de motor doet het! De bedrading heb ik aangesloten, nog niet helemaal zoals ik het wil hebben vanwege de alternatieve manier waarop het ontbreken van de stekker ooit is opgelost. Maar de motor kwam gelijk op gang en met een aangenaam geluid. 

zondag 15 mei 2016

Singer 15k88.

Het is leuk om eens aan een andere naaimachine te werken. Een oude geerfde Singer stond al jaren in de weg bij iemand, toen de kleindochter van de eerste bezitster ineens bedacht een stabiele stevige naaimachine te willen hebben en dat dit misschien wel een goede keuze zou zijn.

De Singer 15 kan je gemakkelijk herkennen, want de bovendraadspanningsregelaar zit op de kopse kant van de machine ipv aan de zijkant.
De machine was behoorlijk vies. Zo vies dat stof en roest dezelfde kleur hadden.
Zo op het eerste gezicht lijkt het altijd of zo'n oude naaimachine afgeschreven moet worden. Maar vergis je niet! Dit zijn hele degelijke machines en alleen als het echt een bonk roest is kan je er misschien beter een bootanker van maken. Maar meestal is een opknapbeurt genoeg.
Stof trekt ook vocht aan, maar deze Singer heeft droog gestaan. Het valt eigenlijk allemaal wel mee.
Het riempje is verdroogd. En de electra is wel heel creatief ooit vervangen...
Waarom mensen wit snoer gebruiken bij een zwarte machine is mij een raadsel. Was er niets anders voorhanden? Of maakte het niet uit, als ie het maar weer deed.
Ik begon met strippen. En met foto's maken. De Featherweight doe ik wel uit mijn hoofd, maar verder vertrouw ik niet op mijn geheugen. 

En ik heb bij het in elkaar zetten echt naar de schroefjes gekeken!

Delen bij elkaar leggen om de logica te laten zien.

Even vastleggen dat het ringetje bij dit schroefje hoort.
De steeklengteregelaar kan er ook af.
Met het sschroefje aan de linkerkant kan je de steeklengte vastzetten.
Dat schroefje heeft een rubberen en een metalen ringetje. Die hield ik over toen de machine weer in elkaar werd gezet. Dus weer de foto's bekijken..
Het pookje van de steeklengteregelaar kan er afgedraaid worden.
En de draadophaler kan er ook af, met die grote schroef. Het gat aan de zijkant maakt de schroef toegankelijk en je kan er olie druppelen voor het onderhoud.

Niet alles kan je gemakkelijk los en schoonmaken. Het is een keuze, hangt ook van de beschikbare tijd af. Maar de opvallendste onderdelen weer zo mooi mogelijk maken, geeft een goed resultaat.
Wat is er nu zo leuk aan deze machine? Bij deze uitvoering van de Singer 15 zit aan de onderkant hetzelfde systeem als bij de Singer 201. Door een knop los te draaien en een deel te verstellen kan je de transporteur laten zakken. Dan schuift de machine de stof niet meer van voor naar achteren, maar kan je de stof zelf alle kanten op bewegen.
Dat was vroeger voor verstelwerk erg handig. Gaten dichtmaken door heen en weer te stikken. Ook borduurwerk werd zo gedaan.
Nu kan je dat Free Motion Quilten noemen!
De onderkant van de machine laat de kwaliteit van de oude Singer naaimachines zien. Geen enkel spoortje roest (door het droog bewaren), afstoffen en oliën. Als ik nu aan het vliegwiel draai, loopt de machine zeer soepel een tijdje door.

Even een paar VOOR en NA foto's!

Het geleidertje voor het spoelen...

De bovendraadspanningsregelaar:


En de steekplaat met het standaardvoetje.
Alle voetjes die passen op de Singer Featherweight kan je ook gebruiken bij deze naaimachine. Ze zijn allemaal low shank. Het schroefje waarmee het voetje vastgemaakt wordt, zit bij alle low shank machines op dezelfde hoogte.

Rimpelaartjes, ritssluitingvoetjes, zigzaggertjes, knoopsgatenmakers, biasbandstikkers, maar ook de moderne 1/4 inch voet, open teen voet en noem maar op! Nog veel te proberen en te ontdekken.
De machine is nog niet klaar, maar wel al heel mooi geworden! 



zaterdag 14 mei 2016

Drukte en examens.

Het is een beetje stil op mijn blog, maar dat komt door de werkzaamheden voor school want de examens zijn begonnen. Met twee docenten in huis en een jongeman in de examenklas is de examenperiode best wel spannend.
Mijn echtgenoot heeft inmiddels van twee klassen het werk binnen en ik krijg volgende week van drie klassen nakijkwerk. En daarna nog van drie klassen van een andere school om te kijken of het goed is nagekeken, terwijl weer een andere docent mijn werk controleert. Daar gaan we dan ook nog over bellen met elkaar, dus dat zijn zes telefoongesprekken.... Ben ik vergeten te vermelden dat ik twee avonden vergadering heb over het nakijken: wat mag je afgezien van het antwoordmodel ook nog goed rekenen etc. 
Druk dus, maar ook leuk, want het is echt een afronding van een periode waarin je de leerlingen voorbereid op het eindexamen. 
Ik had gelukkig nu nog wel tijd om vandaag naar De Quiltmuis te gaan. Daar had ik afgesproken met de nieuwe eigenaresse van een mooie Featherweight. Voor mij en mijn gezin prettig om 'buiten de deur' af te spreken en ook gezellig in een toepasselijke omgeving.

Even de nieuwste spulletjes in de winkel bekeken. Stempels en speciale inktkussentjes voor op stof. Werkt heel handig om precies je patroonjes over te brengen.
Natuurlijk koffie gedronken met Marlies Wolda van De Quiltmuis, vage plannetjes gemaakt voor een workshopje en haar nieuwe project bekeken, dat ik nog niet kan laten zien. Nog GEHEIM!  
Maar daar wel iets van geleerd! Ik had er al van gehoord, maar nu kreeg ik uitleg over hoe het werkt met een biasbandje of biesje en Fusible Web van Clover. Dat is heel dun kleefband dat je gelijk op het biasband plakt als je met zo'n apparaatje je biesje maakt. En daarna kan je het biasband op je quilt plakken en makkelijk vastnaaien.
Omdat ik ook weer verder wil met de Snelle-quilt waar ik een jaar geleden nog mee bezig was, maar die inmiddels al niet meer echt snel klaar zal zijn, heb ik dat band gekocht om ook takjes of stengels mee te maken. Lijkt me handig! 
En dit zijn voorlopig de laatste dagen dat ik daar nog tijd voor heb! Snel iets gaan doen dus!




woensdag 4 mei 2016

Quiltwinkeldagje!

Vakantie van school is heerlijk! Een beetje uitslapen, een beetje rommelen, een beetje prutten..

Wel een paar naaimachientjes een servicebeurt gegeven. Eentje werd langsgebracht en eentje was al opgestuurd. Keurig verpakt, (zonder koffertje is dat nog makkelijker dan mèt) en in een grote doos, voor €8,60 helemaal verzekerd en aangetekend! Daar kan je vaak niet voor rijden! Afhalen is natuurlijk ook nuttiger als je informatie krijgt en vragen kunt stellen.

De aflevering vond plaats bij De Quiltmuis in Oosthuizen, want ook bij mij thuis heeft de hele familie vakantie en dan is het best wel vol. Marlies Wolda van De Quiltmuis vindt het prima als er mensen aan de grote tafel komen zitten en uitleg krijgen over hun schoongemaakte en afgestelde machientje.
Uitleg over het opspoelen....

En uitleg over het inrijgen. 

Deze uitleg staat inmiddels ook op Facebook, waar een Nederlandstalige groep is voor Featherweight-liefhebbers. Wil je daar ook bij, zoek de groep dan op Facebook en/of laat je toevoegen. Deze groep is voor en van liefhebbers, dus je kan advies krijgen als je wilt en je machientje laten zien of gewoon meegenieten!
 
Elly Lagchers heeft mijn fotoserie over het inrijgen omgezet in een documentje, zodat je dat kunt nalezen.

Verder heb ik de vakantie besteed aan het schoonmaken van machientjes. Ik was ineens door mijn quiltvoetjes heen en het plaatsen van machientjes stagneerde daar een beetje door. Komt goed, er zijn er weer een paar klaar!

Gisteren gingen deze dames een verwendagje krijgen. Beide waren er slecht aan toe, met snottige bedrading bij de ene en ontbrekende bedrading bij de andere! Maar goed dat ik nooit de stekker in het stopcontact steek zonder controle en na eerst alles wat nodig is te hebben vernieuwd...
Ik zag een mooie bak te koop, een Onderdelen-soppertje... Het is een rijststomer van Tupperware.
Ideaal voor het schoonweken van de chromen en stalen delen van de naaimachine. Het binnenbakje is door de gaatjes geschikt om de onderdelen goed schoon te spoelen.
Nu nog de voetpedalen opnieuw bedraden, testritjes maken en een advertentie schrijven!

Maar vandaag kwam daar helemaal niets van. Want we gingen op pad. We, dat zijn de Singer-meisjes (waarvan ik de jongste ben, haha!) en een vriendin die er nu ook helemaal bijhoort, ook een Featherweight-liefhebster dus!
We reden naar Quiltpalace in Staphorst waar ik een setje mooie sitsen kocht. En we deden een koffierondje bij restaurant Waanders met heerlijk gebak.

Daarna naar Sebaldeburen, de winkel van Trijntje van der Horst. Wat een geweldige winkel, zo groot! En een hele ruime collectie, voor iedere smaak wat wils.
En dan nog een hele kelder eronder. Wat een ruimte! In de winkel hingen quilts van een mevrouw uit Hoorn (de naam ben ik vergeten, die vul ik nog aan!).


Bij Trijntje zag ik een panel voor bij de sitsen en handvatten voor een tas. Sta nu nog in dubio of ik met de sitsen een tas ga maken of toch maar niet...
Ik ben altijd zo zuinig op de stofjes die ik leuk vind, maar iets dat je kan gebruiken is ook waardevol en dat zijn lapjes in de kast natuurlijk niet.
Ik mocht bij Trijntje even de longarm-quiltmachine 'voelen'. Wat een geweldige machine! Op een proeflapje een paar rondjes gedraaid. Zo mooi als dat gaat als de machine zelf de steekgrootte regelt. Dan is het Free Motion Quilten met de Featherweight toch heel anders! En veel kleiner! Het lijkt me niet makkelijk om een grote quilt zo te doen, maar het wordt wel heel erg mooi en gaat sneller dan met de hand ;)
Trijntje heeft een vaste hand en vult zo de blokken in of maakt een patroon over de hele quilt. 
Natuurlijk in overleg met de klant en ik ga haar zeker benaderen als ik ooit (ooit.....) een quilt afheb. Want deze manier van werken lijkt op wat ik zo mooi vind: het is wel machinaal, maar toch met handwerk. Net als met de oude naaimachientjes, met gevoel erbij.

Even door Grietje met ons vieren en Trijntje op de foto gezet. Dit is de zijkant van de winkel. Het lijkt een Amerikaanse quiltwinkel, met huifkarwagenwielen en vlag.

We hadden nog één doel voor vandaag en dat was het Quilt Kabinet in Earnewâld. Een hele andere winkel, veel kleiner, aan het water bij een haventje. Maar met net zo'n aardige mevrouw, Marja Schenk, die gelijk een lesje gaf over steeltjes appliqueren...
..met een hele bak kleine werkstukjes om van alles te laten zien en voor te doen.
Zoals ook de methode om van een diagonaal doorgesneden vierkant een hele lange strook te maken voor biasband:
Je naait de twee ontstane driehoeken weer aan elkaar tot een wiebertje.
Dan trek je de lijnen en naait de strook tot een rol. Eén strookje steekt uit. En dan ga je knippen op de lijn en krijg je een meterslange reep stof. Met twee naden naaien en knippen ben je dan klaar.
Die sliert kan je gebruiken voor de rand van de quilt of een dunne lijn op de quilt, zoals hier de gebogen lijnen. Zo zie je maar, een quiltwinkel bezoek je niet alleen om iets te kopen, maar ook om inspiratie op te doen of iets te leren!
Allemaal kwamen we buiten met een kleurrijk tasje met een paar lapjes!
We zaten pas op 17:00 uur aan de lunch, want eerder gunden we ons de tijd niet (en die koffie met gebak in de ochtend en de koffie met cake bij Trijntje van der Horst hadden ervoor gezorgd dat we niets  tekort kwamen!).
Daarna de rit door mooie Friese landschap..
..en over de Afsluitdijk weer naar huis.

Een heerlijk dagje dus!