Translate

zaterdag 23 mei 2015

Singer Skirt Marker.

Er zat een rood blikje bij wat spullen die ik binnen kreeg.
Ik geef het eerlijk toe: als er Singer op staat vind ik het al geweldig. En dit is klein en rood en oud, dus helemaal goed. Dat het niet compleet was is niet erg, maar maakt wel nieuwsgierig.

Even zoeken op internet leverde de volgende informatie:
Er hoort een rubberen slangetje aan te zitten met aan het uiteinde een ballonnetje. In het busje zit krijtpoeder.
Dit setje kan je zo gebruiken door het aan een deur te klemmen. De hoogte van het spuitmondje bepaalt waar de markering op de stof gespoten wordt. Je kan de gewenste lengte van je rok of jurk nu op eenvoudige wijze vastleggen en daarna de naaimachine erbij pakken om de zoom te naaien.
Maar voor nog handiger gebruik kan het rode busje kalk ook op de Singer Skirt Marker Stand geklemd worden. Dan hoef je geen rondedansje bij de deur te maken, maar kan dat ook ergens anders in de ruimte.
Handig voor rokken, jurken. En ik zou het voor gordijnen ook makkelijk vinden: ophangen en markeren, afhalen en stikken. Klaar!


woensdag 20 mei 2015

Singer Circular Stitcher 161847.

De Singer Circular Stitcher lag ook al een tijd te wachten om eens zijn kunstjes te laten zien. 
Een handleiding heb ik er niet bij, maar op internet heeft SingerCo een grote handleiding geplaatst van een Singer 700 naaimachine en daar staat genoeg informatie over de Circular Stitcher.

De Singer. Featherweight heeft een te kleine basis voor dit attachment, maar als je de Circular Stitcher een beetje schuin op het blad monteert, gaat het naaien van kleinere circels ook. De diameter loopt van 2-10 inch of van 5-26 cm, beide schaalverdelingen staan op de arm vermeld.
Het verstellen van de armlengte doe je door op het stripje in het midden van het bevestigingsplaatje te duwen. Daardoor vermindert de druk op de meetstrip en is die te verschuiven.
Hier is de Circular Stitcher iets schuin bevestigd om kleinere circels te naaien op de FW.
Het dopje beschermt de punt van de Stitcher tegen beschadigingen en tegelijk de gebruiker tegen de punt, want die is echt puntig! Moet ook wel, want je steekt dat puntje door de stof heen in het midden van de plaats waar je de cirkel wilt hebben.
En dat beschadigt als het goed is de stof niet. En echt, ik kon het gaatje later niet meer terugvinden! Tip: markeer even het middelpunt, zeker als je nog meer circels erom heen wilt stikken....
Met het dopje op de punt kan je nu beginnen met naaien. De stof draait nu keurig rond en je stikt steeds op dezelfde afstand van het midden. Simpel, maar ook erg handig!
Ik had het mandje bekleed met de stof van het lijfje van de jurk (zie een paar blogjes hiervoor), maar dat was alleen een koker van stof, lang genoeg om meteen een soort bodem te vormen. Maar deze nieuwe bodem heb ik nu perfect rond gemaakt en gewatteerd, dus dikker. Beschermt de spulletjes beter.  Deze bodem leg ik los onder in het mandje. Snel klaar en goed te wassen als het nodig is.
De bodem is gestikt met fiberfill en twee lagen stof erop, met de goede kanten op elkaar. Nadat de buitenkant is gestikt heb ik de circel uitgeknipt, in het midden een sneetje gemaakt om de stof door de opening te keren. Daarna een kleiner circeltje precies zo gemaakt en als 'pleister' op de grote circel genaaid om het gleufje te dichten. Nog een paar circels genaaid voor het quilt effect en meteen om de vulling vast te zetten
Ik zal de volgende keer wel een Walking foot gebruiken, want de stof trok zo nu en dan wel, zeker bij de kleinere cirkel zonder vulling. Met dunne stoffen is het iets lastiger, dikkere materialen of quiltjes gaan uitstekend met de Circular Stitcher. Echt leuk om een keer te gebruiken!





zondag 17 mei 2015

Singer voetjes!

Gisteren een tijdje bezig geweest met de Singer voetjes die ik dubbel (driedubbel, vierdubbel...) heb te fotograferen. Ze staan nu vermeld in Het Singer Winkeltje.
Ik heb in de gang een hele letterbak vol met speeltjes! Heerlijk om naar te kijken als ik mijn jas aantrek. En handig om te pakken als ik iets wil gebruiken.
De meeste Singer voetjes heb je misschien bij je naaimachine in een doosje zitten. 

Ik maak nu steeds een setje van de moderne quiltvoetjes als ik een Featherweight verkoop. Omdat de meeste oude voetjes vaak niet gebruikt worden en ik veel moeite moest doen om sommige modellen erbij te krijgen. De 1/4 inch voet is voor patchwork toch het handigst en dat is toch vaak de reden dat  de Featherweight wordt aangeschaft.

Ben je wel benieuwd naar de voetjes? Op mijn blog staan er wel al een aantal beschreven. En er is nu een gratis serie met video's van Craftsy.
Als je van deze voetjes het gebruik eenmaal kent, blijken ze erg handig te zijn!

donderdag 14 mei 2015

Van jurk naar mandje en matje.

Ik kocht een paar jaar geleden een jurkje bij de IJ-hallen. Voor het schattige stofje! Maar dochterlief was mee en zij vond de jurk geweldig! Dus mocht ze de jurk hebben, mits ik hem ooit weer terug kreeg voor de lapjesmand. 
Nu ze flink aan het opruimen is om haar kamer netjes achter te laten (hoop ik), kwam de jurk weer mijn kant op. Echt een leuke jurk, dus toch maar even aangepast....

Dit is een gecensureerde foto...... Spijkerbroek erbij aangehouden, heel elegant!
Ik paste de jurk. Ik bedoel: ik kon nog adem halen. Een beetje dan. Maar de kleur stond mij niet, het model ook niet echt. En ik kreeg hem amper uit..... Dus het viel een beetje mee en een beetje tegen!

Maar wel een hele leuke stof!
Dan de jurk maar verbouwen tot iets nuttigs. Een mandje bekleed met het lijfje. Voor mijn gereedschappen. Zo hoef ik niet steeds te bukken om iets uit de Samsonite beautycase te pakken.

En de rok is een quiltje geworden voor onder de naaimachines als ik aan het poetsen en repareren  ben. Beter dan steeds theedoeken en handdoeken te gebruiken als ondergrondje.
Met een vak om de gereedschappen op te leggen. Dan liggen ze netjes bij elkaar.
En een stroomschema voor als ik met de electra bezig ben. M, L, St en VP, meer is het niet!

Ook ideaal voor een avondje "Snoeren". Werkt prettig, zo'n rustige ondergrond.
Zo heb ik veel plezier van de jurk!



Singer 222. Binnenbakje verwijderen.

Er kwam een vastgelopen Singer 222 op bezoek. Een draad zat achter het binnenbakje van het spoelhuis en was niet weg te krijgen. 

Om even te oefenen met een Singer Featherweight 222 had ik mijn eigen Joy tevoorschijn gehaald. 
Arme Joy....Ik schaamde me wel hoor, want ze heeft haar rubberen dopjes, haar lampje en haar voetpedaal al een keer moeten afstaan aan andere naaimachines. Ik had ze even nodig en 'leende' het van mijn 222. En door allerlei werkzaamheden kwam het er niet van het weer aan te vullen.

Dus als eerste even dopjes gepakt uit Het Singer Winkeltje, zodat Joy weer op hakken staat!


Ik haalde het blad eraf, zodat de vrije arm goed zichtbaar is. En ook de langwerpige steekplaat werd verwijderd. Om bij het binnenbakje te komen hoeft bij de Singer 221 niet de transporteur losgeschroefd, maar bij de 222 is de ruimte zo beperkt dat je dat wel moet doen. Leg alle onderdelen in een bakje.

Zet de naaimachine op haar achterste=vliegwiel.

Nu kan je het Zenuwen-schroefje van de Halve Maan Vormige-Ring losmaken (en meteen veilig in het bakje doen). Schuif de ring naar boven toe weg. Daar is de ruimte!

Lukt het wegschuiven niet, druppel dan wat naaimachine-olie langs de ring. En met de platte achterkant van een saté-stokje kan je in het gaatje van de Halve Maan Vormige-ring om wat kracht te zetten.

Draai nu het binnenbakje zo dat het kleine puntje van het binnenbakje net bij de punt van de rand zit dienhet tegenhoudt, zie foto.

Als je nu het binnenbakje vastpakt bij het uitstekende asje in het midden, kan je het links iets optillen en naar links weghalen, richting mijn vinger op onderstaande foto.
Het terugplaatsen moet in omgekeerde volgorde. Je laat het binnenbakje als het ware vanaf de linkerkant onder de rechterrand glijden, met weer het puntje op de juiste plaats.

Zo ziet het mechanisme eruit zonder het binnenbakje. Met wat olie stofvrij- en schoonmaken.

Om Joy nog mooier te maken heb ik het plaatje van de steeklengte-regelaar schoongemaakt. Niet met groene zeep, maar met een tandenborstel en een beetje allesreiniger. 

Na dit oefenen was het met de andere 222 een fluitje van een cent! Draadje verwijderd vanachter het bakje en de mooie Featherweight kon weer mooie steekjes naaien. Ook natuurlijk wat stof en pluisjes verwijders uit het mechanisme, dat krijg je van de vezeltjes van de katoenen stoffen als je naait. Dat hoort bij periodiek onderhoud, net als oliën en smeren.

Terwijl de eigenaresse en ik een kopje koffie dronken en gezellig kletsten, stonden wat onderdelen in de week en daarna was ook deze naaimachine weer opgepoetst.
Zien jullie dat hengeltje voor de bovendraad? Dat komt uit Amerika bij iemand vandaan die zijn hele huis vol heeft met naaimachines en alleen al met Featherweights een boekenkast heeft gevuld. Dat is toch wel bijzonder!

Bij deze 222 was het plaatje waarop bij mijn machine SEW en DARN staat helemaal van mooi metaal. Het SEW is voor gewoon naaien en DARN voor borduren, stoppen of Free Motion Quilten.

Die middag ging ik weer aan de slag met Joy. Letterlijk en figuurlijk!





maandag 11 mei 2015

Anglepoise 1227.

Dochter is vandaag begonnen aan haar eindexamen HAVO. Best wel spannend, hoewel ze nu al hoopgevende cijfers heeft en hard aan het leren is. Ze gaat straks uit huis. Dat is erg jammer, want ze is erg gezellig. En dan zijn de dames hier echt in de minderheid. Als ik ons hondje meetel is het 2-5.....
Gelukkig gaat ze niet te ver weg wonen, zonder file is het 20 minuten met de auto. 

Een prettige bijkomstigheid is het vrijkomen van een kamertje. Met creatieve hobbies en de bijbehorende materialen is extra ruimte zeer welkom. Nu staan er naaimachines onder in de kledingkasten weggestopt. En in de huiskamer staat mijn beautycase met gereedschap...
Met een eigen werkplek in het vooruitzicht was het leuk om eens te kijken naar een oude bureaulamp. Jaren '30-'40-'50. Een beetje de Featherweight-jaren.

Mijn oog viel op de Anglepoise. Een ontwerp van George Carwardine, de eerste versie in 1935, de iets veranderde voet van de lamp kwam uit in 1938 en werd 30 jaar lang geproduceerd. Deze lamp is ontworpen om gericht licht te geven, op een boek of handwerkje.
Perfect om bij te schijnen als er een naaimachine ontmanteld wordt!

Een lamp kopen bij een antiquair is naar mijn idee niet zo leuk en ook prijzig. Speuren dus! En een beetje geluk hebben.....

En kijk:

De veren waren al eerder door George Carwardine ontworpen, hij heeft de lamp ontwikkeld om de veren te kunnen gebruiken. Door de perfecte balans is de lamp in allerlei standen te zetten.
De twee traps voet is een aanwijzing dat dit een lamp is van na 1937, want de eerste versie had een basis van drie treden.


De lamp was wel een beetje doorrookt. Maar een tandenborstel en naaimachine-olie was genoeg om te poetsen.
Herbert Terry had de licencie om deze lampen te mogen verkopen.

Ik ben erg tevreden over mijn internet-aankoop. Mooier dan ik verwacht had, weinig beschadigingen, alleen wat krasjes. 
Nog een ander snoertje en een lamp erin met een bajonet-fitting, zoals bij naaimachines.





donderdag 7 mei 2015

Dagje Dordrecht.

In Dordrecht waren wij beiden nog nooit geweest, dus we planden een dagje 'Toerist in eigen land'. Zonder veel voorbereiding overigens. De Tomtom opnieuw ingesteld, want die liet steeds een landkaartje zien met een pijltje ipv de rijbanen. Ik kan niet vooruit rijden als ik volgens de kaart naar beneden rijd en linksaf moet ipv rechtsaf.

Een parkeergarage was snel gevonden en meteen stonden we in een straatje met mooie aparte oude pandjes. Wel in de hele stad leegstand van winkelpanden, heel jammer voor de mensen en die karakteristieke pandjes. Maar het schijnt al weer iets beter te gaan met de Dortse middenstand.

Ik heb veel foto's gemaakt. Er komen ook een paar naaimachines in dit verhaal voor! Kijk maar mee.

Hier werden vroeger meubels verkocht.
En op het linker pandje hier staat 1606. Het rechter lijkt me nog ouder.

Met dit uitzicht hebben we op een terrasje koffie gedronken.
In dit pand met de mooie trapgevel en de rood-witte luiken is nu een bibliotheek gevestigd. Voorheen was het een slagerij.
Een monument met Johan en Cornelis de Witt. De broers zitten erbij alsof ze wisten hoe hun leven zou eindigen, heel droevig!

In een winkel met spullen die eruit zien of ze uniek en echt oud zijn, tot je er 20 bij elkaar ziet, stond een Singer naaimachine op tafel.

Dit is het Hof van Dordrecht. Net helemaal opgeknapt en geopend door de Koning en Koningin een paar dagen geleden. Het museum hebben wij nu niet bezocht.
(wikipedia: In het gebouw bevindt zich de Statenzaal, waar in 1572 de Eerste Vrije Statenvergadering werd gehouden. Twaalf steden onder leiding van Dordrecht zwoeren Filips II af en erkenden alleen Willem van Oranje als hun stadhouder.)

Het was jammer dat het ging regenen...

Toch houd ik van donkere wolken met een zonnetje.

Het Oude Vrouwenhuis. Zou ik daar nu al voor in aanmerking zijn gekomen, als ik in die tijd geleefd had? Hoe oud was oud in die tijd?
In Dordrecht zorgden ze goed voor hun ouderen en gehandicapten. Dat leverde wel lange straatnamen op! Een steeg met een gasthuis voor blinden... 


Bij dit aantrekkelijke hoekpandje was het ineens tijd voor de lunch. En maar goed ook, want even later hagelde het behoorlijk.
De binnenkant was ook gezellig ouderwets. De ramen met houten sponningen met randjes en richeltjes.

Weer verder op pad. Ook de oude mannen werden niet vergeten.
Een reclame met een Hot Dog.
Verbeeld ik me of denkt die hond nu even aan het lekker bot dat hij krijgt voor deze flauwe kul?
Dordrecht ligt aan het water en bestaat uit een soort eilanden met haventjes ertussen.

Het klaarde weer een beetje op.
We hebben het museum '40-'45 bezocht (http://www.museum19401945.nl). Een hele grote verzameling voorwerpen uit de oorlog. Veelal schenkingen van familieleden. Heel mooi verzorgt en veel persoonlijke verhalen over mensen uit Dordrecht en omgeving die in het verzet zaten en/of de oorlog niet overleefden. Indrukwekkend. Echt een aanrader, omdat het erg toegankelijk is. Er komen, volgens een vrijwilliger van het museum, ook veel schoolklassen uit Dordrecht om daar iets te leren over deze periode uit de geschiedenis.

Ik vond deze foto bijzonder. Een lieve oude dame. Zou je oma of een buurvrouw kunnen zijn. 
Dit is mevrouw B.J. Mulder-Gemmeks, Ridder Militaire Willemsorde, oude Engelandvaarder, oud-geheim agent. Als je dan leest wat zij gedaan heeft voor het verzet, echt geweldig!
(http://nl.m.wikipedia.org/wiki/Jos_Gemmeke).

Verder lopend kwamen we bij de Oude Maas.
Mooie kleur en mooi hekwerk bij deze deuren.
Een beeld van een giraffe. Ik heb een zwak voor giraffen sinds ik als student bij professor Lever een mondeling examen moest doen. Ik kreeg een blackout toen hij iets vroeg over Lamarck. Wist echt even helemaal niets meer! Zonder daar moeilijk over te doen, trok de professor een la van zijn bureau open, pakte daar iets uit en zette een plastic speelgoed girafje voor mij neer. "En weet je het nu?" vroeg hij. Zo aardig! En natuurlijk wist ik het ineens weer, want ik had goed geleerd. Dus kon ik vertellen hoe Lamarck de lange nek verklaarde en hoe later de uitleg van Darwin was. 
Ik heb daar vooral van geleerd dat je als docent leerlingen een beetje moet helpen om de kennis naar boven te halen.
Leuke giraffe dus en wat onverwacht bij een haventje.

De  Grote Kerk. We waren er net voor sluitingstijd, dus we kregen drie minuten om een kijkje te nemen.


De huizen staan hier in het water. Ik krijg dan visioenen van vochtproblemen...
De Grote Kerk van buitenaf. Ik vind het een stoere kerk.

We dwaalden verder. Weer een naaimachientje!

En weer eentje op het raam!
Zo' workshop lijkt me wel eens wat!

En weer een naaimachine!


De terugweg met een kruising van snelwegen, als een stapelbed boven elkaar.

Schaapjes op de dijk. Vanuit de auto gefotografeerd. Het veld links naast het hek was al kaalgegeten, waarschijnlijk schuiven de schaapjes steeds een stuk op.

Typisch Nederland. Wolkjes, molen en windmolens.
Het was een lekker dagje en Dordrecht is een mooie stad om een keer te bekijken. We moeten nog eens terug, want Villa Augustus staat ook nog op mijn verlanglijstje. En het Hof nu ook.