Translate

donderdag 20 november 2014

Sneeuwbal-quilt.........

Komt 'ie ooit nog af? De Sneeuwbal-quilt? 
Ik zag aan de microstitch-pennetjes dat ik er nog na mijn verjaardag aan gewerkt heb, want dat was een verjaarscadeau. Maar toen kwam de Farmer's Wife en de Passion Sampler. En de Randjes per Week iedere zaterdagochtend...
(Bij de Randjes vlotte het sinds de zomer niet meer zo, maar nu heb ik een daglichtlamp en dat scheelt enorm! Ideaal zo'n lichtbron!!!!)

En tussendoor regelmatig een Singer Featherweight die vertroeteld moet worden en dan naar een nieuwe eigenaresse gaat...

De Sneeuwbal-quilt hing in een tas aan de kapstok onder de trap, maar gisteren heb ik hem tevoorschijn gehaald. Zelf ook benieuwd hoever ik ermee was.

En dat viel niet tegen!
Ik legde de delen op de keukenvloer. De delen van het midden zitten al aan elkaar vast. De rand aan de boven- en onderkant ook. Daar heb ik nu de hartjes voor het quilten afgetekend en als dat gedaan is (met de Featherweight) kunnen die delen aan het middenstuk en dan nog een bies eromheen.... Bijna klaar dus!
Vorig jaar wilde ik deze quilt al af hebben om mee te nemen naar Atelier Bep, nu moet dat toch lukken. Toch? Streefdatum is zaterdag 17 januari 2015. Kan ik hem één nachtje op het bed leggen, want ik heb nog nooit onder een quilt geslapen! En dan kan 'ie de 18e mee naar Hall.
Kleine Monty met zijn kromme pootje en rare bekkie dook meteen op de quilt! Hij is sinds augustus een stukje dikker geworden, waardoor hij er niet meer uitziet als een scharminkel.
En Stina deed eerst voorzichtig een paar stapjes op de quilt, waarna ze ging liggen rollen en wrijven. 

Zij vinden het al een groot succes worden. Het is ook een grote quilt!

Nog even doorzetten dus!


woensdag 19 november 2014

Quiltmuis in Oosthuizen.

Carla en ik hadden op de fiets gekund, maar gingen met de auto. En we hadden de kortste weg kunnen nemen, maar reden natuurlijk weer vreselijk om! Soms zijn wegen afgesloten omdat er gebouwd wordt. Of het is ineens een fietspad!

Maar we kwamen er: De Quiltmuis in Oosthuizen! Een nieuw (sinds 1 oktober 2014) winkeltje. 

Een oase in een quiltwoestijn! Want hier in de buurt is helemaal niets. Voor een rantsoen lapjes moesten we naar Amsterdam, Hoorn of Haarlem.

Dus we zijn heel erg blij! 

Een knus winkeltje met heel veel stofjes, waar ik alles wel mooi vind! En nu al in kerstsfeer, echt gezellig! Met een kopje koffie erbij een tijd zitten praten met Marlies Wolda, hier rechts op de foto.
Natuurlijk hebben we het ook over de Singer Featherweight gehad...
Er was zoveel te zien!
Stoffen in hele mooie kleuren. En van alles wat je verder nodig hebt voor patchwork en quilten.
En een tafel waar plaats is voor 6 personen voor een workshop.
Natuurlijk was de echte quiltmuis ook aanwezig!
De Quiltmuis heeft natuurlijk een website: www.dequiltmuis.nl. Hier kan je de openingstijden bekijken.
Er gingen er wat spulletjes mee naar huis... De FriXion pen is om te schrijven of tekenen op stof, waarna met een hete strijkbout de penlijntjes meteen weg zijn. Het leek wel toveren!
Ik zit nu nog na te genieten. Een quiltwinkel, zo dichtbij! De kortste weg met de auto is via het stadje en dan de lange Purmerenderweg af.

Met de fiets gaan we van de zomer wel een keertje en dan binnendoor. Dat is nog korter!

woensdag 12 november 2014

Cathedral Windows.

Cathedral Windows is een techniek van lapjes vouwen zoals je op de kleuterschool al leerde, puntjes naar het midden, waarna je een gekleurd vierkantje neerlegd en de randjes van het grote lapje gaat omvouwen. Die randjes naai je vast en dan heb je je eerst raampje af.

Ik had het al een keer op de site van Atelier Bep gezien. Een schattig kussentje had Bep ermee gemaakt.

Het bleef een beetje kriebelen om deze Cathedral Windows een keer te proberen.
Na een workshop snap je helemaal hoe het moet, maar er staan genoeg tutorials op internet om te beginnen met deze methode.
Ik was begonnen met ongebleekt katoen als basis. Van de zomer gekocht op de Weversmarkt in Hoorn. Het was een hele stapel lappen die ooit de planken van een marktkraam hadden bedekt. Hier en daar zitten kleine gaatjes waar nietjes hebben gezeten. Ik heb een gaatje gestopt.
Het is mooie stof: simpel, maar degelijk.
De gevouwen vierkantjes stik ik met de naaimachine in model en aan elkaar. De puntjes eerst met een paar steekjes en naald en draad. De gekleurde raampjes deed ik met de hand. 
Maar het gaat zo langzaam! En de vierkantjes zijn zo klein! Net iets meer dan 4 cm...
Zondag een paar uur eraan gewerkt en hoewel het beter ging, was ik nog niet klaar met het werkje...
Het schiet dus niet snel genoeg op naar mijn zin.

Vandaag even een andere techniek toegepast. En alle begin is moeilijk, het is even uitzoeken wat handig gaat.

Ten eerst heb ik de puntjes van de lapjes met het Free Motion Quiltvoetje vastgezet. Je kan dan zonder je werk te draaien van voor naar achter en links en rechts...
Daarna probeerde ik de sponningen vast te naaien met het FM voetje, maar dat was geen succes. Onregelmatige steekjes, geen rechte lijnen.

Nu doe ik het zo:

-doe een druppeltje lijm op ieder hoekpuntje van je gekleurde raampje. 
-plak het raampje vast. Eventjes aandrukken en laten drogen.
-naai steeds de linker sponning.
-zet de naald in de hoek van het raampje, dus tussen alle raampjes in.
*
-vouw de sponning om, vanuit de ene hoek ruim naar binnen tot aan de andere hoekpunt.
-stik langs de rand van de sponning met je gewone naaivoetje en laat het smalle teentje van de voet langs de sponning lopen.
-naai door tot de andere hoek tussen de raampjes. Probeer een mooie vloeiende lijn te maken. Accepteer dat dat niet altijd lukt..
-draai je werk.
-begin weer bij *

De handgenaaide raampjes zijn mooier. Dat is van een afstand niet zo te zien. Er zit meer reliëf in het handwerk, meer 3D effect.
Maar op de machine gaat het zo veel sneller! En nu ik het op deze manier doe, wordt het ook wel netjes. Er komen nog knoopjes op de kruispunten.

Het wordt een kleedje voor op het antieke naaitafeltje. Nog een paar gekleurde lapjes om te oefenen en het is klaar.
Want de achterkant is meteen ook afgewerkt!

zondag 2 november 2014

Pennsylvania Dutch.

Christy Burdick van Sycamore Hill Quilts (http://cburdy.wordpress.com) heeft dit jaar per drie weken een gratis appliquatie block uitgegeven. Als je daar aan mee hebt gedaan zou je nu aan block 16 bezig zijn en deze quilt bijna afhebben!

Ik heb de patronen opgeslagen voor OOIT...je weet maar nooit... Want ik vind het mooi met al die appliquaties, maar wel heel veel werk. En ik wil zoveel andere handwerken ook doen!

Maar nu heeft Christy Burdick aangegeven waar ze volgend jaar mee komt. Een nieuwe BOM (=Block of the Month, we waren van de week even kwijt wat dat ook alweer betekende..).

Dit patroon heet Lancaster County. 
De quilt wordt best wel groot, 77 x 92,5 inches (=196 x 235 cm). De tekst op de randen van de quilt kan je aanpassen naar eigen wens, want er zit een alfabet bij.
De motieven zijn gebaseerd op 'Pennsylvania Dutch folk art'.

Ik was erg benieuwd wat dat zou zijn. Ook vanwege de bijbeltekst op de quiltrand. Dat zie je toch niet zo vaak.....

De mensen die Pensylvanian Dutch worden genoemd, zijn afstammelingen van families die voornamelijk tussen 1730 en 1760 uit Duitsland emigreerden naar Pennsylvenië. Zij werden daartoe uitgenodigd door William Penn en kregen daar de vrijheid van godsdienst waar ze naar verlangden.

Het woord Dutch is afgeleid van Deutsch (Duits), maar nu lijkt het of die mensen oorspronkelijk uit Nederland komen. Een groot misverstand.

Ik kan niet zo duidelijk informatie vinden over het verschil tussen deze groep mensen en de Amish. Of het nu verschillende groepen zijn, of dat de Amish een groep van de Pennsylvanian Dutch zijn?
De kleding van de vrouwen lijkt iets minder aan regels gebonden, maar is ook degelijk en bedekkend met een hoog gesloten bloemetjes blouse.

De kleuren die in de quilt verwerkt zijn, kom je meer tegen bij de Pennsylvaia Dutch.
De ronde motieven werden gebruikt om borden te maken op schuren en bij bruiloften en geboorten.


Er zijn ook restaurants en recepten van Pennsylvania Dutch en dat betekent dan gezonde en degelijke kost.
Ook hebben ze het in recepten vaak over een 'Dutch Oven', wat wij een gietijzeren braadpan noemen. Om lekker in te stoven!


Maar we dwalen nu een beetje af. Het begon tenslotte over een quilt....

Ik zal in ieder geval die patronen van Sycamore Hill Quilts weer verzamelen. 
Eerst moet er echt een patchwork-werk af, voor we hier in huis geen quilts maar wel heel veel ufo's hebben! 

Gisteren heb ik wel gewerkt aan de Farmer's Wife. De blokken die af zijn heb ik aan elkaar gemaakt. Nu nog puntjes er tussen en een rand erom heen. De verdeling is niet optimaal, maar zo komt ie vast wel af. Een klein quiltje dat af is, is beter dan een grote UFO!

Er zitten helaas maar 24 uren in een dag!

Ik ga nu koken. Vanavond zijn we weer compleet, met z'n zevenen! En we eten Lasagne!

donderdag 30 oktober 2014

Nieuwe voetjes voor de Singer 222.

Ik ben met een Singer Featherweight bezig, een 222!

De Singer 222 heeft in vergelijking met de 221 een paar extra's. Het blad kan je verwijderen, zodat een vrije arm overblijft. En het transportsysteem kan verzinken, dat is makkelijk voor Free Motion Quilten, borduren en gaten stoppen.

(Dankzij T. heb ik een pdf van de Nederlandse handleiding.)

Voor patchwork is een 221 voldoende. Want die naaien net zo netjes als een 222. Met de aanschuiftafel eraan vast, zie je weinig verschil tussen beide typen Featherweights.

Wat meer bijzonder is aan de 222 is de productie van 100.000 exemplaren. Dat lijkt veel, maar van de 221 zijn 2.000.000 machientjes verkocht.....

Het is toch wel uniek om aan zo'n machientje te werken! Gelukkig ben ik nog niets geks tegen gekomen. Wel de gewone oudersomsverschijnselen.

De rubberen kussentjes onder het voetpedaal zijn hard en gummi-achtig. Dus die moeten vervangen worden. Het is graven met een schroevendraaier en pulken met een mesje.

Zodra de schroeven eruit zijn, gaan ze in een sopje met groene zeep.
De condensator is zo los. De bedrading moet vervangen worden. Van het oude materiaal gebruik ik wel de isolerende kousjes voor de electriciteitsdraden die over de weerstand lopen.

De rubberen dopjes maken dat het voetpedaal er weer netjes uitziet.
Bij het voetpedaal en bij de stekker van de machine zitten ook rubberen manchetjes om de bedrading. Die mogen ook in het sop en gaan weer om de nieuwe bedrading heen. Niet noodzakelijk, maar wel authentiek. 
De stekker zit nog vastgeklemd met aan weerszijde een metalen ring. Die ontbreken nog weleens. En dat is te begrijpen, want loshalen gaat nog wel, maar nadat de bedrading is vernieuwd, valt het niet mee ze weer terug te plaatsen.
Daarna de inspectie van de binnenkant. De 222 heeft een lange smalle steekplaat. Daar verzamelt zich nog wel wat stof! Regelmatig onderhoud is nodig en niet moeilijk. De schroefjes los en stof verwijderen.

In het midden van de foto hieronder zie je een draadje vastzitten. Dat kan problemen geven, maar dat hoeft niet. Natuurlijk heb ik dat weggehaald.
De Singer 222 ligt nu op het handwiel. Bij de controle hoort ook het verwijderen van de halve ring die het spoelhuisbakje vasthoudt.
Daar ook een beetje Singer naaimachine olie en alles weer terugplaatsen.
Ook onder de machine moeten de voetkussentjes vervangen worden. Ze lijken wel redelijk, maar zijn bros. En het is een kleine moeite ze meteen aan te pakken. Is het weer voor 50 jaar klaar!

Onder de 222 zitten 5 steunpuntjes, eentje meer dan bij de 221.
Dat extra punt zit middenvoor. Als het blad (met één steunpunt) verwijderd is, heb je een extra steunpunt rechts van de vrije arm.

Deze machine heeft een omvormer nodig omdat ze gemaakt is voor 110V. Met een speciaal soort stekkerblokje is dat zo geregeld. 
Ik heb even de motor laten lopen, dat is een spannend moment.

 Zzzzzzzzzzzzzzzzzz. Klinkt goed! In het weekend maar een testritje maken!




Zondag 18 januari 2015...

...ben ik aanwezig bij de Singertjes Dag van Atelier Bep in Hall (vlakbij Apeldoorn).
Terwijl je met je Singer Featherweight werkt aan een echt Bep projectje, loop ik rond om te helpen en advies te geven over het onderhoud en afstellen van de naaimachine.

Het is een ontspannen dagje bij Bep in de grote woonkeuken. Met al die kleine Singertjes (de zwarte en soms een witte Featherweight), die snorren en de mensen die babbelen of even ingespannen en stil bezig zijn!

De ontvangst met koffie en taart, de overheerlijk lunch met de beroemde soep en het verleidelijke winkeltje...

Ik kijk er nu al nu al naar uit! 

Maar eerst nog Sint Maarten, Sinterklaas, kerst en Oud en Nieuw...
Ook leuk!





zaterdag 18 oktober 2014

Singer 201, de lederen bank en een tas.

Onze hoekbank van Ikea wordt vervangen. Vier kinderen, drie katten, een hond en een echtgenoot die door de leuning zakte... daar wordt een bank niet mooier van. De lichte kleur was ook geen goed idee geweest, trouwens! Ik moet altijd lachen als ik een spierwitte bank in de winkel zie staan. Misschien lukt het andere gezinnen, maar hier is dat geen goede keus! Zelfs deze kleur beige is te besmettelijk. De volgende bank is cognac-kleurig. 

De hoekbank bestaat uit een hoekstuk, een tweezitsgedeelte en een driezitsgedeelte. Die haak je simpel in elkaar. Omdat de nieuwe bank bijna komt en ik een klein stoeltje (voor de hond of wie/wat er het eerst zit) had gescoord bij de plaatselijke kringloopwinkel , hebben we een deel van de bank al weggehaald en grofvuil gebeld. Zo kunnen we gelijk zien hoe de kamer eruit ziet als onze nieuwste aanwinst er staat.

Nu zag ik dat de achterkant van het tweezitsgedeelte er uitstekend uitzag. En leer weggooien is toch zonde. Als je er nog iets mee kan doen......

Het hele achterstuk van het tweezitsgedeelte heb ik netjes langs de randen van de bank afgeknipt.
En afgetekend aan de achterzijde.
Daarna de Singer 201 gepakt en een leernaald geplaatst. Dat is een stevige naald met een driehoekige punt. Het inrijgen was zo gebeurd en gelukkig zat er nog een spoeltje bij van de vorige eigenaresse met een bijpassende kleur.
Ook nam ik nu voor het eerst het speciale leer-stik-voetje in gebruik, dat met twee rollen over het leer glijdt.

Eerst deed de machine heel vreemd. De motor deed het, de naald ging op en neer, maar verder gebeurde er niets. Na een tijd realiseerde ik me dat ik deze naaimachine nog in de Free Motion stand had staan, waarbij het transportsysteem omlaag staat. Lekker slimme actie!

De Singer 201 is een sterke naaimachine die rechte steken stikt, voor- en achteruit gaat, en waarmee je kan stoppen/borduren/free motion quilten. Want als het transportsysteem verzonken is, kan je zelf de richting bepalen van het stikwerk en ook zelf de steekgrootte. Zo kan je rondjes en bogen stikken, of mooie veerpatronen.

Maar nu moest de machine gewoon stikken!
Door onder de machine een knopje om te zetten, staken de tandjes van het transportsysteem weer boven de steekplaat uit.

Toen kon het echte werk beginnen.
Het viel de naaimachine niet mee. Twee lagen leer ging goed. Maar de naden van Ikea zijn versterkt met een bandje. Op die punten moest ik even helpen door op de schroef van de naaldhouder te duwen terwijl ik gas gaf. 
Deze Singer 201 werkt met een kniehendel en dat bevalt best. Er kan ook zo een voetpedaal op, die leen ik dan van een andere naaimachine, maar het is niet nodig.
Gelukkig raakten we steeds beter op elkaar ingespeeld, de 201 en ik. De buitenkant van de tas is zover klaar. Niets extra's, alleen een koker die van onderen dicht is en de puntjes afgestikt.

Het binnenwerk wordt een voering met zeker een vak met een rits. 
Dit moet een tas worden om te gaan shoppen, naar de quilttentoonstelling in Veldhoven te gaan, volgende week zaterdag. En om van alles mee te nemen naar de workshop Cathedral Windows de woensdag daarop. Het wordt een tas voor uitjes!

Als de nieuwe bank er is, komt er nog een stuk leer van de huidige bank vrij... Van het driezitsgedeelte... En van het hoekgedeelte...
Een lederen weekendtas zou ook wel sjiek staan!
Het nieuwe stoeltje is al ingewijd. De deken is makkelijk te wassen en kan er af als iemand daar wil zitten. Het lijkt ook een fijn handwerkstoeltje!